2005/Nov/09
รักบุ๊คนะ 
บ๊ า ย บ า ย
2005/Oct/14
หวะดีคร่า
วันนี้เปนวันแรกที่เข้ามาอัพบลอคนี้แหละนะ นี่ก็มินเอง บอลคนี้ทำให้บุ๊ค เพื่อนที่ดีที่สุดของมิน แต่มินก็ไม่รุว่ามินดีที่สุดสำหรับบุ๊ครึเปล่า เปนบ้าไรไม่รุ นั่งอยุบ้านเหงาๆ ก็เอาหนังสืออนุสรณ์ตอนเด็กๆมาดู เหนรูปบุ๊ครูปมินที่ถ่ายอยุดั้วกันตั้งแต่ปอ 2 คิดถึงบุ๊คนะ คิดถึงบุ๊คจัง แต่บุ๊คจารุไม๊
ตั้งแต่วันที่บุ๊คคบกับพี่นัท มินเข้าใจดี ว่าอะไรๆที่เคยมีที่เคยเปน ก็คงต้องเปลี่ยนไป มันคงต้องเปลี่ยนไป ไม่เคยเสียใจแม้แต่น้อยที่บุ๊คคบพี่นัท แรกๆก็กังวลอยุว่าพี่นัทจาเปนคนยังไง แต่พอได้รุจักกันมากขึ้น ก็รุว่าคนอยั่งพี่นัทน่ะไว้ใจได้ และคงจาไม่ทำให้เพื่อนของมินต้องเสียใจ และจนถึงวันนี้แม้จามีงอนหรือไม่เข้าใจกันบ้าง บุ๊คกับพี่นัทก็ยังรักกันไม่เปลี่ยนแปลง
คงจะมากกว่าเดิมซะด้วยซ้ำ ไปเที่ยวไปดูหนังกันบ่อยๆ แล้วพี่นัทก็ใส่ใจบุ๊คเปนอย่างดี ตรงกันข้ามกับมินที่ตั้งแต่ปิดเทอม ก็ไม่เคยแม้แต่จาได้เจอบุ๊คสักครั้ง คุยโทรสับก็ไม่มี ถามว่าคิดถึงไม๊ มินคิดถึงบุ๊คเสมอล่ะ แล้วทำไมไม่โทร ไม่รุเหมือนกัน รุสึกโง่ๆ คิดถึงแล้วทำไมไม่โทร ไม่เข้าใจตัวเองเลย
แต่เมื่อวานทำเอาแทบช๊อค นั่งทำเฮดนี่อยุเนี่ยล่ะ เปิดรูปบุ๊คออกมา แล้วเสียงโทรสับก็ดัง คว้าไปรับ เสียงบุ๊ค คนที่มินปรารถนาให้โทรมา คนที่มินอยากจาคุยด้วย แล้วบุ๊คก็โทรมา แต่บุ๊คไม่ได้โทรมาเพราะคิดถึงมินหรอก บุ๊คโทรมาถามเรื่องกระโปรงต่างหาก แต่อย่างน้อยได้คุยกันบ้างก็ยังดี ขอบครุนนะ ที่อย่างน้อยก็ยังจำเบอบ้านมินได้
จิงๆมินอยากจาขอโทดบุ๊ค เรื่องวันนั้นที่มินทำให้บุ๊คร้องไห้ มินไม่รุ ทั้งที่สิ่งที่บุ๊คพูดมันทำให้มินรุว่า บุ๊คนี่ไงที่เข้าใจ เข้าใจทุกอย่าง ทุกสิ่งที่มินทำ แต่มินเองที่โง่ ทำให้บุ๊คต้องร้องไห้ จิงๆ ถ้าเพื่อนๆไม่บอกมินก็จาไม่รุเรย มันเปนเรื่องใหญ่แต่มินก็ยังไม่เคยพูดคำว่าขอโทดออกไป ไม่เคยพูดมันออกไปสักที แม้มันอาจจาผ่านมานานแล้ว แต่จัสมินไม่เคยลืม มันต้องทำให้มินคิดถึงอยุเสมอ มินยังต้องมานึกถึงเรื่องตอนเก่าๆ ที่เรามักจาอยุด้วยกันเสมอ ทำอะไรด้วยกัน ปะมานว่ามินอยุไหนบุ๊คอยุนั่น
ตอนนี้ มันไม่ใช่ มินก็พยายามนึกอะไรให้ตัวเองดีใจ ตอนที่คุนตาเสีย บุ๊คก็โทรหามินเปนคนแรก มินดีใจมากเรยรุไม๊ และยังจาตอนที่แหน่นแน้นตาย บุ๊คยังโทรมาหามินคนแรก มินขอบคุนนะ
แม้ตอนนี้มันจะตรงกันข้ามกับตอนนั้น ก็ไม่เปนไร มินยังรักบุ๊ค ห่วงบุ๊คเสมอ วันนี้เอาไว้แค่นี้ก่อนนะ มินสันยาว่าเปิดเทอมมินจาทำดี กับเพื่อนที่ดีที่สุดของมินคนนี้ให้มากที่สุด ก่อนที่มินจาไม่มีโอกาสได้ทำ
มินก็จะยังคงเขียนบลอคนี้ต่อไป หวังว่าเพียงสักวันบุ๊คจารุ ความหมายของสิ่งที่มินเขียนลงไป แต่บุ๊คคงจาไม่มีทางได้เข้ามาที่นี่ ไม่มีทางเลยจิงๆ
. .ห่างไกลเหลือเกิน. . |
